ชีวิตบางคน...ดิ้นรนจนเกินคำว่าพอดี
ที่มีก็ดูว่าน้อย...อะไรได้มาก็ยังไม่ค่อยพอใจ

ฉันอาจจะเป็นอย่างนั้น กำลังแข่งขัน แก่งแย่งชิงกันไป
แต่เหตุที่ฉันไม่เป็นอย่างใคร...

บังเอิญว่าฉันมีเธอ ก็เลยไม่เคยต้องการไขว่คว้าอะไร ไม่ดิ้นให้ทรมาน
หวั่นไหวก็หยุด...และมั่นคงกว่าเดิม
ตั้งแต่ที่ฉันมีเธอ ก็รู้ว่าความต้องการหมดแล้วไม่มี
ไม่ต้องทะเยอทะยานแค่นี้ก็สุข...ทุกวันแค่มีเธอ ฉันยังไงก็เพียงพอ

ชีวิตบางคน...วิ่งวนไม่เจอคำว่าพอดี
เพราะมัวแต่มองที่หมายไกลๆ...ไม่เคยจะลองค้นหาข้างกาย